معرفی گردنبند و آشنایی با اولین گردنبند های تاریخ

معرفی گردنبند و آشنایی با اولین گردنبند های تاریخ

گردنبند به جواهراتی گفته می شود که دور گردن آن استفاده می شود. گردنبندها ممکن است یکی از ابتدایی ترین انواع زینت های انسان باشد. آنها غالباً اهداف تشریفاتی ، مذهبی ، جادویی یا مراسم تشییع جنازه دارند و همچنین با توجه به اینکه معمولاً از فلزات گرانبها و سنگها ساخته می شوند. به عنوان نماد ثروت و مقام نیز استفاده می شوند. انواع زیادی از گردنبند ها موجود هستند.

جز اصلی گردنبند ، نوار ، زنجیر یا بند ناف است که به دور گردن می پیچد. اینها اغلب در فلزات گرانبها مانند طلا ، نقره و پلاتین ارائه می شوند. گردنبندها اغلب دارای اتصالات اضافی معلق یا داخل گردنبند هستند. این پیوست ها به طور معمول شامل آویز ، کمد ، تعویض ، صلیب و مواد گرانبها و نیمه قیمتی مانند الماس ، مروارید ، یاقوت ، زمرد ، گارنت و یاقوت کبود است. آنها با انواع مختلفی از مواد ساخته می شوند . برای بسیاری از موارد استفاده می شوند و گاهی اوقات به عنوان لباس طبقه بندی می شوند.

گردنبندهای ماقبل تاریخ

مردم ماقبل تاریخ اغلب از مواد طبیعی مانند پر ، استخوان ، پوسته و مواد گیاهی برای ایجاد گردنبند استفاده می کردند. اما جواهرات فلزی عصر برنز جایگزین تزئینات قبل از فلز شده بودند.گردنبندها برای اولین بار در مجسمه سازی و هنر خاور نزدیک باستان به تصویر کشیده شد . گردنبندهای اولیه ساخته شده از فلزات گرانبها با سنگ های حفره ای در اروپا ایجاد شد .

قرن چهارم پیش از میلاد از فرانسه

تمدن های باستانی و گردنبند

در بین النهرین باستان ، مهرهای استوانه ای اغلب رشته ای بوده و به عنوان جواهرات استفاده می شده است. در بابل باستان ، گردنبندها از کارلین ، لاجورد ، عقیق و طلا ساخته می شدند که از آنها زنجیرهای طلا نیز ساخته می شد . سومریان باستان گردنبند و مهره هایی از طلا ، نقره ، لاجورد و کارلین ایجاد می کردند. در مصر باستان ، انواع مختلفی از گردنبندها بافته شده بود. مصریان باستان طبقه بالا یقه هایی از مواد ارگانیک یا نیمه گرانبها و گرانبها را برای اهداف مذهبی ، جشن و مراسم تدفین می پوشیدند .

این یقه ها اغلب با مهره های نیمه قیمتی ، شیشه ، سفال و توخالی تزئین می شدند. مهره های ساخته شده از انواع مواد گرانبها و نیمه قیمتی نیز معمولاً به هم متصل شده و گردنبندهایی ایجاد می کنند . طلا که به شکل های گیاهی ، حیوانی و حشرات تلطیف می شد نیز رایج بود. تعویض ها نیز به گردنبند تبدیل شدند. در كرت باستان گردنبندها توسط همه طبقات پوشیده می شدند. دهقانان بر روی نخ کتان سنگ میپوشیدند در حالی که ثروتمندان از مهره های عقیق ، مروارید ، و کریستال سنگ استفاده میکردند . آویزهایی که به شکل پرندگان ،حیوانات و انسانها ساخته شده اند نیز علاوه بر مهره های چسب خورده پوشیده شده اند .

یونان باستان و گردنبند

از انواع دیگر گردنبند می توان به مدل های یونان باستان اشاره کرد. در یونان باستان ، گردنبندهای طلای ظریف ساخته شده با سیم های طلای مخروطی و مخروطی پوشیده شده بود. غالباً این گردنبندها با گل رزهای میناکاری آبی یا سبز ، اشکال حیوانات یا آویزهای گلدان شکل که اغلب با حاشیه دقیق می شدند ، تزئین می شدند. همچنین پوشیدن زنجیرهای طلای بلند با کاموای معلق و ظروف کوچک عطر معمول بود.عناصر جدیدی در دوره هلنیستی معرفی شدند. سنگهای رنگی که برای قطعات چند رنگی مجاز بودند و ظروف سر حیوانات و آویزهای نیزه مانند یا جوانه از زنجیرها آویزان می شدند.

اتروسک های باستان از دانه بندی برای ایجاد دانه های طلای دانه بندی شده استفاده می کردند که با مهره های شیشه و فایانس رشته می شدند و گردنبندهای رنگارنگی ایجاد می کردند. در روم باستان گردنبندها از جمله بسیاری از جواهرات دیگری بود که نخبگان رومی از آن استفاده می کردند. گردنبندهای طلا و نقره اغلب با اشیا خارجی و نیمه قیمتی مانند کهربا ، مروارید ،یاقوت کبود و الماس تزئین میشدند . علاوه بر این ، اغلب طناب های مروارید ، صفحات طلا با مینا و سنگهای براق که در الیاف طلا قرار گرفته اند ، پوشیده می شدند.بسیاری از گردنبندهای بزرگ و موادی که این گردنبندها را آراسته اند از خاور نزدیک وارد شده اند.

بعداً در امپراطوری ، به دنبال حمله های بربرها ، جواهرات رنگارنگ و شرم آور رواج یافت. در دوران بیزانس ، طناب های مروارید و زنجیرهای طلای برجسته اغلب پوشیده می شد ، اما تکنیک های جدیدی مانند استفاده ازاجازه استفاده از گردنبندهایی با سنگ های قیمتی روشن تر و غالب تر را می داد. جواهراتی که شمایل نویسی مسیحی جدید را به نمایش می گذارد.

جدول زمانی انواع گردنبند های غیرکلاسیک اروپایی

2000 قبل از میلاد – 400 پس از میلاد: تعویذهای برنزی نقش برجسته مرجان رایج بود. در اروپای سلتیک و گالیک ، محبوب ترین گردنبند تورک فلزی سنگین بود که بیشتر اوقات از برنز ساخته می شد ، اما گاهی اوقات از دانه های نقره ، طلا یا شیشه یا کهربا ساخته می شد.

400 – 1300 میلادی:

گروه های وحشی اولیه اروپا یقه های طلای پهن و پیچیده را ترجیح می دادند ، بی شباهت به تورک نبود. قبایل ژرمن اغلب از قطعات طلا و نقره با جزئیات پیچیده و منبت کاری شده با شیشه های رنگی و سنگهای نیمه قیمتی ، به ویژه گارنت استفاده می کردند. گروه های آنگلوساکسون و اسکاندیناوی به دلیل کمبود طلا ، و به شکل حلقه های گردن ، الگوهای فرفورژه و شکل حیوانات عمدتا با نقره کار می کردند. در دوره گوتیک گردنبند غیرمعمول بود ، اگرچه تعداد کمی از گردنبندهای الماس ، یاقوت و مروارید وجود دارد. بعداً در قرون وسطی پذیرش خط گردن پایین بود که گردنبندها رایج شد.

دوره 1400 تا 1700

1400 – 1500:

در دوران رنسانس پوشیدن تعدادی زنجیر ، پلاک و آویز به دور گردن برای مردان شیک بود و در اواخر قرن پانزدهم ثروتمندترین مردان یقه های بزرگ شانه ای و ملافه با سنگ های قیمتی می پوشیدند. زنان معمولاً قطعات ساده تری مانند زنجیرهای طلا ، یا مهره های رشته ای یا مرواریدهای خود می پوشیدند. با پایان دوره ، قطعات بزرگتر و بسیار آراسته در بین ثروتمندان به ویژه در ایتالیا رایج بود.

دوره 1700 تا 1800

1600–1700:

تعداد کمی از مردان در دوره باروک از جواهرات استفاده می کردند و گردنبندهای زنانه پیچیده ای نبودند . اغلب یک رشته مروارید ساده یا رشته های فلزی ظریف به هم پیوسته و تزئین شده با سنگ های کوچک. بعداً در قرن ، پس از اختراع تکنیک های جدید برش الماس ، برای اولین بار اولویت با خود جواهرات بود ، نه تنظیمات آنها. معمولاً چسباندن نگین ها به روبان های مخملی سیاه معمول بود. مینیاتورها نیز محبوبیت بیشتری پیدا کردند و اغلب به صورت آویزهای پرتره یا کمد ساخته می شدند.

1700–1800: بورژوازی تازه ثروتمند از جواهرات لذت می برد . سنگهای تقلیدی جدید و طلای تقلیدی به آنها امکان دسترسی بیشتر به گردنبندهای آن زمان را می داد. در اوایل قرن ، سبک های غالب یک روبان مخملی با آویزهای معلق و گردنبند ریویر بود . این مدل از انواع گردنبند ها، یک ردیف از سنگ های قیمتی بزرگ که توسط سنگ های قیمتی دیگر احاطه شده اند. تا اواسط قرن گردنبندهای رنگارنگ و عجیب ساخته شده از سنگهای قیمتی واقعی و تقلیدی محبوب بودند و در پایان قرن شاهد تجدید حیات نئو کلاسیک بود.

در عصر روشنگری ، لباسهای گردن اغلب دارای پارچه گردن بود که زنان آن را با روبانهای گردن و نه گردنبندهای سنتی ، مزه دار می کردند . اما برخی از زنان از چوکرهای منبت کاری شده با یاقوت و الماس استفاده می کردند . مرواریدهای بذر در دوران فدرالیسم به ایالات متحده معرفی شدند که منجر به افزایش گردنبندهای مروارید توری شد.

دوره 1800 تا 1900

1800–1870:

گردنبندهای پایین لباس مجلسی مد روز در این زمان منجر به استفاده از گردنبندهای بزرگ ست شده با جواهرات گرانبها شد.در دربار ناپلئون آن سبک یونان باستان مد روز بود و زنان رشته های مروارید یا زنجیرهای طلا با کامو و جواهرات می پوشیدند. در دوره رمانتیک گردنبندها زیاد بود: پوشیدن یقه ای تنگ و سنگ قیمتی با آویزهای جواهرات متناسب و گل رزهای نگین دار با حاشیه های مروارید مد بود. [3] همچنین استفاده از بروچ های نگین دار متصل به روبان های گردن معمول بود.

برخی از انواع گردنبند ها بسیار مجلل بودند که می توانستند آنها را از هم جدا کرده و به یک گردنبند کوتاه تر ، دستبندها و یک دستبند تبدیل کنند. گردنبندهایی به سبک گوتیک که از انگلستان بسیار تزئین شده اند ، بازتاب سنگ آهک ها ، خطوط عمودی و برجستگی زیاد کلیساهای جامع است. دکلته های برهنه را با گردنبندهای متعدد روی گلو ، شانه ها و سینه ، رواج داد. همچنین علاقه به دوران باستان وجود داشت؛ جواهرات موزاییکی و گردنبندهای رومی و یونانی تولید شده است. جواهرات و آبکاری های ماشینی امکان هجوم گردنبندهای تقلیدی ارزان را دارد.

1870–1910:

دوران ادواردین علاوه بر سبک گردنبند یقه ای سگ ساخته شده از طلا یا پلاتین با الماس ، زمرد یا یاقوت ، گردنبندهای مروارید را دوباره زنده کرد. جنبش آرت نوو از طرح های انتزاعی نمادین و نقوش طبیعی و حیوانی الهام گرفته است. مواد مورد استفاده – شیشه ، ظروف چینی ، برنز ، عاج ، مروارید ، شاخ و مینا – برای ارزش آنها ، بلکه برای ظاهر آنها استفاده نشده است.

1900 و قرن جدید

شنل جواهرات لباسی را رواج داد و طنابهای مهره های شیشه ای رایج بود. جنبش آرت دکو جواهرات هندسی کوچک و بزرگ را به وجود آورد . که انواع مختلفی از سنگهای قیمتی و فولاد را با هم ترکیب می کرد . در دهه 1960 جواهرات لباس به طور گسترده ای پوشیده می شد . و منجر به ایجاد سبک های فصلی و همیشه در حال تغییر گردنبندها و جواهرات دیگر شد. جواهرات واقعی که در این دوره معمول بود شامل گردنبندهای نقره ای کاملاً هندسی و جواهرات گرانبهایی بود که در گردنبندهای پلاتینی یا طلا الهام گرفته از زمان امپراتوری فرانسه ساخته شده بود. مهره های عشق و گردنبندهای آویز محبوب شدند و بیشتر مردان آن را می پوشیدند.

به طور کلی ابعاد انواع گردنبند ها به شرح زیر است:

  • گلوبند: ۱۲ تا ۱۴ اینچ
  • چوکر: ۱۴ تا ۱۶ اینچ
  • پرنسسی: ۱۶ تا ۱۸ اینچ
  • ضیافتی: ۲۰ تا ۲۲ اینچ
  • اپرا: ۲۲ تا ۲۴ اینچ
  • کمند: ۳۰ اینچ به بالا

به روز ترین و جذاب ترین مطالب جواهرات را در جواهرات لئوپارد دنبال کنید.

ارسال یک پاسخ

آدرس ایمیل شما منتشر نخواهد شد. زمینه های مورد نیاز ایجاد می شود.