تاریخچه جواهرات

تاریخچه جواهرات

جواهرات جهان باستان

جواهرات یک شکل تزئینی جهانی است. جواهرات ساخته شده از پوسته ، سنگ و استخوان از دوران ماقبل تاریخ باقی مانده است. این احتمال وجود دارد که از تاریخ اولیه به عنوان محافظت در برابر خطرات زندگی و یا به عنوان علامت موقعیت یا درجه از آن استفاده شود.

در جهان باستان کشف نحوه کار با فلزات مرحله مهمی در پیشرفت هنر جواهرات بود. با گذشت زمان ، تکنیکهای فلزکاری پیچیده تر و تزئینات پیچیده تر شدند.

طلا

طلا ماده ای نادر و بسیار ارزشمند ، همراه با مردگان به خاک سپرده شد. تا صاحب آن را در زندگی پس از مرگ همراهی کند. بسیاری از جواهرات باستان شناسی از مقبره ها و انبارها تهیه می شود. گاهی اوقات ، مانند یقه های طلای سلتیک ایرلند که نصف شده اند ، به نظر می رسد که مردم ممکن است مراسمی را برای دفع جواهرات دنبال کرده باشند.

این یقه در حوضچه ای در شانون گروو ، شرکت لیمریک ایرلند ، تقریباً قبل از سال 1783 پیدا شده است. ما نمی دانیم که برای چه استفاده شده است ، اما احتمالاً یک یقه تشریفاتی بوده است. در طرف داخلی یقه ، زیر هر یک از پایانه های دایره ای ، یک سوراخ وجود دارد. یقه احتمالاً روی سینه قرار گرفته و توسط زنجیری که از دو سوراخ عبور می کند و از پشت گردن عبور می کند ، در جای خود قرار گرفته است.

قرون وسطا

جواهراتی که در اروپای قرون وسطایی استفاده می شد . جامعه ای کاملاً سلسله مراتبی و آگاه از وضعیت را منعکس می کرد. سلطنت و اشراف از جواهرات طلا ، نقره و گرانبها استفاده می کردند. درجات پایین جامعه از فلزات اساسی مانند مس یا پیوتر استفاده می کردند. رنگ (که توسط سنگهای قیمتی و مینا تهیه شده است) .و قدرت محافظتی بسیار ارزشمند بودند. برخی از جواهرات دارای کتیبه های رمزآمیز یا جادویی هستند که گمان می رود از پوشنده محافظت می کند.

تا اواخر قرن 14 ، سنگهای قیمتی معمولاً جلا داده می شدند تا بریده می شدند. اندازه و رنگ براق ارزش آنها را تعیین می کند. مینا – شیشه های زمینی که با دمای بالا روی سطح فلز شلیک می شود. به طلافروشان اجازه می داد تا طرح های خود را روی جواهرات رنگ کنند. آنها از طیف وسیعی از تکنیک ها برای ایجاد جلوه هایی استفاده کردند که امروزه نیز به طور گسترده مورد استفاده قرار می گیرند.

جواهرات رنسانس

جواهرات رنسانس اشتیاق عصر را برای شکوه و عظمت مشترک داشتند. مینا ها ، که اغلب دو طرف جواهر را می پوشاند ، با ظرافت و رنگارنگی بیشتری به وجود می آمد و پیشرفت در تکنیک های برش ، براقیت سنگ ها را افزایش می داد.

اهمیت عظیم دین در زندگی روزمره را می توان در جواهرات و همچنین قدرت زمینی مشاهده کرد . بسیاری از قطعات دیدنی به عنوان نمایش قدرت سیاسی پوشیده شده بودند. این طرح ها با محبوبیت چهره ها و صحنه های اساطیری ، علائق تازه پیدا شده در جهان کلاسیک را منعکس می کنند. هنر باستانی حکاکی روی گوهر احیا شد و استفاده از پرتره روند فرهنگی دیگری را منعکس کرد – افزایش آگاهی هنری از فرد.

خصوصات سنگ ها

تصور می شد که انواع خاصی از سنگ در برابر بیماری ها یا تهدیدهای خاص از دندان درد گرفته تا چشم بد محافظت می کند. آنها همچنین می توانند خصوصیاتی مانند شجاعت یا مالیخولیا را تشویق یا تبعید کنند. سنگ های یونانی یا رومی تراشیده شده در قرون وسطی بسیار ارزشمند بودند. آنها در حفاری ها یا در جواهرات قبلی باقی مانده و در سراسر اروپا تجارت می شدند. عقرب به عنوان یک حرز محافظ شهرت ماندگاری داشت. اعتقاد بر این بود که بیماران را از مسمومیت بهبود می بخشد و همچنین ، به عنوان نماد علامت زودیاک عقرب ، با آب در ارتباط است و بنابراین بر این باور است که بر روی تب اثر خنک کننده دارد. درمان های مسمومیت نیز با تزریق عقرب در روغن و گیاهان صورت گرفت. گراند دوک مدیچی ، فرانچسکو اول (متوفی 1587) نسخه ای از روغن ضد سم را که علیه “انواع سموم خورده شده توسط دهان ، گزش و گزش” م effectiveثر است ، منتشر کرد.

جواهرات تاریخی
حلقه ، سازنده ناشناخته ، تنظیم قرن 15 ، مرکز قرن 2 قبل از میلاد – قرن 1 قبل از میلاد. شماره موزه 724-1871. © موزه ویکتوریا و آلبرت ، لندن

جواهرات قرن 17

در اواسط قرن هفدهم ، تغییر در مد سبک های جدیدی از جواهرات را به وجود آورد. در حالی که پارچه های تیره به جواهرات طلایی مفصل احتیاج داشتند ، سایه های جدید پاستلی نرم و نرم به پس زمینه های زیبایی برای سنگ های قیمتی و مروارید تبدیل می شدند. گسترش تجارت جهانی ، سنگهای قیمتی را هرچه بیشتر در دسترس قرار داد. پیشرفت در تکنیک های برش درخشش سنگ های قیمتی در نور شمع را افزایش داد.

جواهرات تاریخی
گردنبند با آویز یاقوت کبود ، تعظیم حدود 1660 ، زنجیر و آویز احتمالاً 18-1900 ، اروپا. شماره موزه M.95-1909. © موزه ویکتوریا و آلبرت ، لندن

جواهرات قرن 18

در پایان قرن گذشته شاهد پیشرفت درخشان با وجوه متعدد آن بود. الماس ها مثل قبل برق زدند و بر طراحی جواهرات مسلط شدند. مجموعه های باشکوهی از جواهرات الماس برای زندگی دربار ضروری است که اغلب به منظور افزایش رنگ سفید سنگ در نقره نصب می شود. بزرگترین آنها روی سینه پوشیده می شد ، در حالی که می توانست زیور آلات کوچکتر را روی لباس پخش کند.

به دلیل ارزش ذاتی بالای آن ، جواهرات الماس کمی از این دوره باقی مانده اند. صاحبان آن اغلب آن را می فروختند یا سنگهای قیمتی را دوباره در طرح های شیک تر قرار می دادند.

شمشیرهای سبک

از حدود سال 1640 شمشیرهای سبک با تیغه های کوتاه ، انعطاف پذیر و نوک تیز در پاسخ به تکنیک های جدید شمشیربازی که بر رانش با سرعت تأکید داشتند ، ظاهر شدند. آنها به طور فزاینده ای با لباس غیرنظامی به عنوان “شمشیر کوچک” پوشیده می شدند . و ابزاری برای دفاع از خود ارائه می دهند اما عمدتا نشان دهنده وضعیت برای آقا خوش لباس است.

شمشیرهای کوچک از جواهرات نر بود. تا دهه 1750 ، تپه های ظریف طلا و نقره آنها که با سنگهای قیمتی و مینا کاری ظریف نصب شده بودند . به جای شمشیربازی ، محصولات زرگری و جواهرسازی بودند. آنها اغلب به عنوان پاداش خدمات برجسته نظامی و دریایی اهدا می شدند.

جواهرات تاریخی
شمشیر ، نشان جیمز موریست ، 9-1798 ، انگلیس. شماره موزه 274-1 ، 2-1869. © موزه ویکتوریا و آلبرت ، لندن

جواهرات قرن نوزدهم

قرن نوزدهم دوره تحولات عظیم صنعتی و اجتماعی بود.اما بیشتر در طراحی جواهرات بیشتر به گذشته توجه می شد. در دهه های اول سبک های کلاسیک رایج بودند و باعث شکوه یونان و روم باستان می شدند. این علاقه به آثار باستانی با کشفیات تازه باستان شناسی تحریک شد. Goldsmiths سعی در احیای فنون باستان داشت .و جواهراتی ساخت که از جواهرات باستان شناسی تقلید می کرد یا به سبک آنها بود.

همچنین علاقه به جواهرات با الهام از دوره های قرون وسطایی و رنسانس وجود داشت. این گواهی بر طبیعت التقاطی دوره است که جواهرسازانی مانند Castellani و Giuliano همزمان در سبک های باستان شناسی و تاریخی کار می کردند.

جواهرات طبیعی گرایانه

جواهرات طبیعی گرایانه ، تزئین شده با گلها و میوه هایی که به وضوح قابل تشخیص هستند . در بیشتر این دوره نیز محبوب بود. این نقوش با علاقه گسترده به گیاه شناسی و تأثیر شاعران رمانتیک مانند وردزورث برای اولین بار در سالهای اولیه قرن مد شد. این اسپری بزرگ از گلهای متنوع دارای یک سنجاق در پشت است. و می توان آن را به عنوان یک تزیین بدنه استفاده کرد. برخی از گلهای الماس روی چشمه ها قرار گرفته اند که با حرکت دادن پوشنده درخشش آنها را به میزان قابل توجهی افزایش می دهد. اسپری های گل را می توان جدا کرد و به عنوان زیور آلات مو استفاده کرد.

دهه 1850

در دهه 1850 طرح های ظریف اولیه جای خود را به ترکیبات عجیب و غریب و پیچیده گل و شاخ و برگ داده بود. در همان زمان ، از گل برای ابراز عشق و دوستی استفاده می شد. رنگ ها در طبیعت با سنگ های قیمتی رنگی مطابقت داشت .و یک “زبان گل” پیام های خاصی را بیان می کرد. در مقابل دوره های قبلی ، جواهرات با ظرافت بیشتری تقریباً به طور انحصاری توسط زنان پوشیده می شد.

جواهرسازان هنرها و صنایع دستی از سنگهای بزرگ و وجوه خودداری می کردند .و در عوض به زیبایی طبیعی سنگهای قیمتی (شکل و صیقلی) اعتماد می کردند. آنها تکرار و منظم تنظیمات جریان اصلی را با طراحی منحنی یا مجازی ، غالباً با معنایی نمادین جایگزین کردند.

سبک Art Nouveau

سبک Art Nouveau باعث تغییر چشمگیر در طراحی جواهرات شد .. در حدود 1900 هنگامی که در نمایشگاه بین المللی پاریس پیروز شد ، به اوج خود رسید.

پیروان آن قطعات آلی ایجاد کردند که زیر جریان اروتیسم و ​​مرگ دنیایی دور از نقش و نگارهای گلهای نسل های قبلی بود. جواهرات آرت نوو مانند رنه لالیک نیز از سنگهای قیمتی معمولی فاصله گرفتند .و تأکید بیشتری بر تأثیرات ظریف مواد مانند شیشه ، شاخ و مینا داشتند.

با این حال ، نگاه رادیکال این سبک مناسب همه نبود و مناسب هر موقعیتی نبود. جواهرات الماس عالی در “سبک حلقه گل” ساخته شده است ، تفسیری بسیار خلاقانه از طرح های قرن 18 و اوایل قرن 19.

جنگ و جواهرات

اگرچه با چرخه های رونق ، افسردگی و جنگ روبرو شده است . اما طراحی جواهرات بین دهه های 1920 و 1950 همچنان نوآورانه و پر زرق و برق است. الگوهای تیز و هندسی عصر ماشین را جشن می گرفتند .در حالی که خلاقیت های عجیب و غریب با الهام از خاور نزدیک و دور اشاره داشتند .که مدهای جواهرات واقعاً بین المللی هستند. نیویورک اکنون به عنوان مرکز مد برای پاریس رقابت می کند و خانه های جواهرات اروپا می توانند انتظار فروش و همچنین خرید از شبه قاره هند را داشته باشند.

غلظت متراکم سنگهای قیمتی از ویژگی های جواهرات آرت دکو است. از حدود سال 1933 طلا دوباره به مد بازگشت ، علت این امر آن بود که ارزان تر از پلاتین بود.هنرمندان و طراحان سایر زمینه ها نیز درگیر طراحی جواهرات شدند. کار آنها نشان دهنده مسیرهای جدید جواهرات است.

بروچ ، طراحی و حکاکی شده توسط مالکوم اپلبی ، ساخته راجر دویل ، 1975 ، انگلیس. شماره موزه M.314-1977. © موزه ویکتوریا و آلبرت ، لندن

جواهرات معاصر

از دهه 1960 مرزهای جواهرات به طور مداوم تعریف می شوند. این کنوانسیون ها توسط نسلهای متوالی جواهرسازان مستقل ، که اغلب در دانشکده هنر تحصیل کرده و غرق در ایده های رادیکال هستند ، به چالش کشیده شده است.

فن آوری های جدید و مواد غیر گرانبها ، از جمله پلاستیک ، کاغذ و منسوجات ، مفاهیم وضعیتی را که به طور سنتی در جواهرات به طور ضمنی آشکار است ، واژگون کرده اند.

جواهر فروشان آوانگارد در تعامل جواهرات با بدنه کاوش کرده و مرزهای مقیاس و پوشیدنی را به حداکثر رسانده اند. جواهرات به هنر پوشیدنی تبدیل شده است. بحث در مورد رابطه آن با هنرهای زیبا ادامه دارد.

به روز ترین و جذاب ترین مطالب جواهرات را در لئوپارد دنبال کنید.

ارسال یک پاسخ

آدرس ایمیل شما منتشر نخواهد شد. زمینه های مورد نیاز ایجاد می شود.